Kategoria: Blog

Odnajdujesz siebie w opisach ADHD albo spektrum autyzmu. Wypełniasz kilka kwestionariuszy i uzyskujesz wysokie wyniki. To może być powód do dalszych pytań, ale nie jest równoznaczne z diagnozą.

W kolejnych relacjach pojawia się podobny konflikt, a Ty mimo dobrych chęci wracasz do znanych reakcji. Być może zastanawiasz się, czy praca z wyobraźnią i wspomnieniami mogłaby pomóc lepiej zrozumieć własne przeżycia.

Prosisz dziecko po raz trzeci o założenie butów. Zamiast reakcji jest płacz, złość albo wycofanie. Łatwo pomyśleć o nieposłuszeństwie, ale czasem dziecku trudno przerwać aktywność, przetworzyć polecenie lub poradzić sobie z przeciążeniem.

Masz prezentację, podróż albo trudną rozmowę i już od rana czujesz skurcze lub parcie na stolec. Układ nerwowy i przewód pokarmowy komunikują się ze sobą dwukierunkowo. Objawy nie są „wymyślone” tylko dlatego, że nasilają się pod wpływem stresu.

Lubisz partnera lub partnerkę, ale na myśl o seksie czujesz zmęczenie. To nie musi oznaczać braku miłości. Pożądanie zmienia się pod wpływem wielu czynników i nie ma jednej prawidłowej częstotliwości współżycia.

Budzik dzwoni, a najprostsze obowiązki wydają się ogromne. Nie masz ochoty na spotkania ani na rzeczy, które dawniej cieszyły. Tak mogą wyglądać zarówno przeciążenie, jak i depresja; do rozpoznania potrzebna jest szersza ocena.

Siedzisz w domu, nic złego się nie dzieje, ale serce przyspiesza, a głowa tworzy czarne scenariusze. Lęk bywa odpowiedzią na przewidywane zagrożenie, a nie tylko na realne zdarzenie tu i teraz.

Może świetnie radzisz sobie w kryzysie, ale zapominasz o opłatach. Lubisz ludzi, a po spotkaniu musisz przez godzinę pobyć w ciszy. Takie doświadczenia czasem pojawiają się u osób neuroróżnorodnych, lecz same w sobie nie stanowią diagnozy.

Wiesz, że trudna sytuacja minęła, ale czasem zapach, głos czy gest uruchamiają nagłe napięcie. To może być jeden ze sposobów, w jakie objawiają się następstwa traumy. Nie każdy silny stres oznacza PTSD, dlatego przed wyborem metody potrzebna jest ocena problemu.

Możesz wyobrażać sobie sceny z filmów: ktoś macha zegarkiem, a Ty nagle robisz coś wbrew sobie. W praktyce hipnoza terapeutyczna wygląda inaczej. Jest formą skoncentrowanej uwagi i pracy z sugestią lub wyobraźnią. Zazwyczaj zachowujesz świadomość i możesz w dowolnym momencie powiedzieć, że potrzebujesz przerwy.