EMDR i MEMI – czym się różnią i jak wygląda terapia traumy?

Kobieta odpoczywająca w fotelu w spokojnym gabinecie terapeutycznym

Gdy ciało reaguje jak w niebezpieczeństwie

Wiesz, że trudna sytuacja minęła, ale czasem zapach, głos czy gest uruchamiają nagłe napięcie. To może być jeden ze sposobów, w jakie objawiają się następstwa traumy. Nie każdy silny stres oznacza PTSD, dlatego przed wyborem metody potrzebna jest ocena problemu.

Na czym polega EMDR?

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) jest ustrukturyzowanym podejściem psychoterapeutycznym stosowanym m.in. w leczeniu PTSD. W terapii pracuje się z doświadczeniami, emocjami, przekonaniami i reakcjami ciała; jedną z technik jest naprzemienna stymulacja. EMDR ma istotne potwierdzenie w badaniach i zaleceniach klinicznych.

Czym jest MEMI?

MEMI (Multichannel Eye Movement Integration) wykorzystuje różne wzorce ruchów oczu. Ma znacznie bardziej ograniczone zaplecze badawcze niż EMDR. Nie należy przedstawiać tych metod jako równoważnie skutecznych ani traktować MEMI jako substytutu metod leczenia PTSD o udowodnionej skuteczności.

Czy trzeba od razu wracać do najtrudniejszych wspomnień?

Nie. Najpierw terapeuta zbiera wywiad, ocenia bezpieczeństwo, objawy i dostępne zasoby. Plan pracy oraz tempo powinny uwzględniać także dysocjację i aktualne obciążenie.

Co możesz zrobić, gdy pojawi się trigger?

Spróbuj nazwać trzy przedmioty, które widzisz, poczuć oparcie stóp i przypomnieć sobie, gdzie jesteś teraz. Jeśli skupianie się na ciele nasila niepokój, wybierz obserwację otoczenia. Te ćwiczenia nie zastępują terapii, ale mogą pomóc odzyskać orientację.

Kto może Ci pomóc?

Terapeutyczna Przystań: Gabriela Kuznowicz i Oliwia Mielnik. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Kto może Ci pomóc?
Nasze terapeutki pracują z traumą, lękiem i trudnościami opisanymi w tym artykule. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Przeczytaj też

Specjalista rozmawiający z osobą dorosłą przy stole w gabinecie.
Blog
Odnajdujesz siebie w opisach ADHD albo spektrum autyzmu. Wypełniasz kilka kwestionariuszy i uzyskujesz wysokie wyniki. To może być powód do dalszych pytań, ale nie jest równoznaczne z diagnozą.
Spokojne wnętrze gabinetu do rozmowy i pracy terapeutycznej.
Blog
W kolejnych relacjach pojawia się podobny konflikt, a Ty mimo dobrych chęci wracasz do znanych reakcji. Być może zastanawiasz się, czy praca z wyobraźnią i wspomnieniami mogłaby pomóc lepiej zrozumieć własne przeżycia.
Rodzic wspierający dziecko podczas wspólnej spokojnej aktywności
Blog
Prosisz dziecko po raz trzeci o założenie butów. Zamiast reakcji jest płacz, złość albo wycofanie. Łatwo pomyśleć o nieposłuszeństwie, ale czasem dziecku trudno przerwać aktywność, przetworzyć polecenie lub poradzić sobie z przeciążeniem.