Jak wychowywać dziecko z ADHD lub autyzmem bez ciągłych kłótni?

Rodzic wspierający dziecko podczas wspólnej spokojnej aktywności

Dlaczego wszystko kończy się awanturą?

Prosisz dziecko po raz trzeci o założenie butów. Zamiast reakcji jest płacz, złość albo wycofanie. Łatwo pomyśleć o nieposłuszeństwie, ale czasem dziecku trudno przerwać aktywność, przetworzyć polecenie lub poradzić sobie z przeciążeniem.

Czy każde zachowanie trzeba korygować?

Warto oddzielić cel od sposobu. Celem może być bezpieczne wyjście do szkoły, niekoniecznie natychmiastowe posłuszeństwo. Zastanów się, czy dziecko wie, czego oczekujesz, ma wystarczająco czasu i nie jest przytłoczone bodźcami.

Jak uprościć poranek?

Przygotuj ubrania wcześniej. Zamiast pięciu poleceń naraz podaj jeden krok. Pomocny może być obrazkowy plan dnia, timer z zapowiedzią zmiany oraz drobne wybory: „najpierw buty czy kurtka?”. Dopasuj rozwiązania do wieku i profilu dziecka.

Co zrobić podczas przeciążenia?

Najpierw zadbaj o bezpieczeństwo i obniż liczbę bodźców. Mów krótko, spokojnie, nie wygłaszaj wykładu w szczycie emocji. O konsekwencjach, granicach i rozwiązaniach rozmawiaj dopiero po uspokojeniu.

A co z rodzicem?

Jeśli stale żyjesz w napięciu, potrzebujesz wsparcia równie realnie jak dziecko. Konsultacja może pomóc opracować dostosowania w domu i szkole, bez obwiniania rodziny. Przemoc, groźby lub zachowania zagrażające wymagają indywidualnej oceny i planu bezpieczeństwa.

Kto może Ci pomóc?

Terapeutyczna Przystań: Karolina Maciejewicz. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Kto może Ci pomóc?
Nasze terapeutki pracują z traumą, lękiem i trudnościami opisanymi w tym artykule. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Przeczytaj też

Specjalista rozmawiający z osobą dorosłą przy stole w gabinecie.
Blog
Odnajdujesz siebie w opisach ADHD albo spektrum autyzmu. Wypełniasz kilka kwestionariuszy i uzyskujesz wysokie wyniki. To może być powód do dalszych pytań, ale nie jest równoznaczne z diagnozą.
Spokojne wnętrze gabinetu do rozmowy i pracy terapeutycznej.
Blog
W kolejnych relacjach pojawia się podobny konflikt, a Ty mimo dobrych chęci wracasz do znanych reakcji. Być może zastanawiasz się, czy praca z wyobraźnią i wspomnieniami mogłaby pomóc lepiej zrozumieć własne przeżycia.
Osoba siedząca na sofie z dłońmi na brzuchu.
Blog
Masz prezentację, podróż albo trudną rozmowę i już od rana czujesz skurcze lub parcie na stolec. Układ nerwowy i przewód pokarmowy komunikują się ze sobą dwukierunkowo. Objawy nie są „wymyślone” tylko dlatego, że nasilają się pod wpływem stresu.