Ciągły niepokój bez powodu – skąd się bierze i jak sobie pomóc?

Zamyślona osoba przy oknie, spokojne stonowane światło.

Kiedy wszystko jest dobrze, a Ty i tak się boisz

Siedzisz w domu, nic złego się nie dzieje, ale serce przyspiesza, a głowa tworzy czarne scenariusze. Lęk bywa odpowiedzią na przewidywane zagrożenie, a nie tylko na realne zdarzenie tu i teraz.

Skąd bierze się stałe napięcie?

Znaczenie mogą mieć stres, niewyspanie, długotrwałe zamartwianie, doświadczenia z przeszłości, stan zdrowia i używki. Jeśli objawy są nowe lub silne, warto skonsultować też możliwe przyczyny medyczne.

Jak lęk objawia się w ciele?

Możliwe są napięcie mięśni, problemy jelitowe, ucisk, kołatanie serca czy trudności ze snem. Nie należy z góry przypisywać każdego takiego objawu psychice. Nagłe poważne dolegliwości wymagają pilnej oceny medycznej.

Co zrobić, gdy lęk narasta?

Nazwij stan: „teraz odczuwam lęk”. Spójrz na otoczenie i wymień kilka rzeczy, które widzisz. Ogranicz ciągłe sprawdzanie symptomów w internecie, jeśli zauważasz, że po chwilowej uldze napięcie wraca.

Kiedy warto skorzystać z terapii?

Kiedy niepokój odbiera sen, ogranicza aktywność lub wpływa na relacje. W leczeniu zaburzeń lękowych stosuje się m.in. dobrze przebadane interwencje poznawczo-behawioralne.

Kto może Ci pomóc?

Terapeutyczna Przystań: Karolina Drzał. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Kto może Ci pomóc?
Nasze terapeutki pracują z traumą, lękiem i trudnościami opisanymi w tym artykule. W trakcie konsultacji można omówić trudności, potrzeby oraz odpowiednią formę wsparcia.

Przeczytaj też

Specjalista rozmawiający z osobą dorosłą przy stole w gabinecie.
Blog
Odnajdujesz siebie w opisach ADHD albo spektrum autyzmu. Wypełniasz kilka kwestionariuszy i uzyskujesz wysokie wyniki. To może być powód do dalszych pytań, ale nie jest równoznaczne z diagnozą.
Spokojne wnętrze gabinetu do rozmowy i pracy terapeutycznej.
Blog
W kolejnych relacjach pojawia się podobny konflikt, a Ty mimo dobrych chęci wracasz do znanych reakcji. Być może zastanawiasz się, czy praca z wyobraźnią i wspomnieniami mogłaby pomóc lepiej zrozumieć własne przeżycia.
Rodzic wspierający dziecko podczas wspólnej spokojnej aktywności
Blog
Prosisz dziecko po raz trzeci o założenie butów. Zamiast reakcji jest płacz, złość albo wycofanie. Łatwo pomyśleć o nieposłuszeństwie, ale czasem dziecku trudno przerwać aktywność, przetworzyć polecenie lub poradzić sobie z przeciążeniem.